Τρίτη, 1 Ιουλίου 2014

«Κάποιες φορές πρέπει να πέσεις πριν μάθεις να πετάς»

Αποτυχία στις πανελλήνιες;

Η αυλαία των πανελληνίων εξετάσεων έπεσε μαζί της και το ηθικό εκείνων που προσπάθησαν αλλά, δεν κατάφεραν να σταθούν τυχεροί και να πετύχουν τους στόχους τους. Έτσι όμως είναι οι μάχες στη ζωή μας, πότε μας βρίσκουν νικητές και πότε χαμένους. Είναι όμως πολύ σημαντικό να θυμόμαστε πως μια άτυχη στιγμή δε είναι ικανή να καθορίσει την αξία μας ή τη ζωή μας. Είναι ξεκάθαρο πως αποτυχία στις εξετάσεις, δε σημαίνει και αποτυχία στη ζωή.

Πολύ συχνά η φυσιολογική απογοήτευση που μπορεί να φέρει μια αποτυχία στις εξετάσεις εξελίσσεται σε κατάθλιψη, σε πτώση της αυτό-εκτίμησης, σε ηττοπάθεια, σε άρνηση και παθητική αδράνεια. Αυτό συμβαίνει διότι λανθασμένα οι γονείς και το κοινωνικό περιβάλλον δίνουν στην αποτυχία διαστάσεις ανίατης «αρρώστιας»! Σε ένα τέτοιο περιβάλλον το άτομο που αποτυγχάνει δεν έχει να διαχειριστεί τόσο την αποτυχία του στόχου, όσο τη ματαίωση των ξένων προσδοκιών.
Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν οι γονείς να μην πιέζουν ψυχολογικά και να μη φορτίζουν αρνητικά το παιδί τους όταν δεν τα πάει καλά στις εξετάσεις και βεβαία να βρίσκονται υποστηρικτικά διπλά του ώστε να του δώσουν δύναμη να προσπαθήσει ξανά. Το ίδιο και οι φίλοι αλλά και οι συγγενείς. Κάθε μαθητής που δεν πετυχαίνει τους στόχους του πρέπει να νιώσει πως δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου. Πρέπει να αντιμετωπίσει την αποτυχία στη ρεαλιστική της βάση χωρίς υπερβολές και υπεργενικεύσεις.
Όλοι μπροστά σε μια αποτυχία νιώθουμε αρνητικά συναισθήματα δεν πρέπει όμως να αφήνουμε αυτά τα συναισθήματα να μας ξεπερνούν. Δεν πρέπει να χάνουμε την πίστη στον εαυτό μας και να το βάζουμε κάτω. Σίγουρα κάθε είδους αποτυχίας στη ζωή συνδέεται με μια αρνητική ψυχολογική κατάσταση πρέπει όμως να ταυτίζεται και με μια νέα ευκαιρία για νέους στόχους!
Αυτή την ευκαιρία πρέπει κάθε άνθρωπος να την αξιοποιεί και να βρίσκει ένα νέο τρόπο να φτάσει στο νέο στόχο του. Ο μόνος τρόπος για να αποφορτιστούμε από τη δυσάρεστη ψυχολογία είναι η αναθεώρηση και η ανανέωση!
Πως γίνεται αυτό;
Τα δέκα πρώτα βήματα είναι εδώ….
1. Αποφεύγουμε τα «δράματα»!
2. Ξεχνάμε τη γκρίνια!
3. Αποφεύγουμε εκείνους που μας φορτίζουν αρνητικά!
4. Αν είμαστε αναπόφευκτα αντιμέτωποι μαζί τους αγνοούμε ότι κι αν πουν, ότι κι αν κάνουν
5. Ξεκαθαρίζουμε ότι οι εξετάσεις είναι προσωπική και όχι οικογενειακή απόφαση.
6. Ξεκινάμε διακοπές και ξεκούραση για να γεμίσουμε τις πεσμένες μπαταρίες μας!!!!!!!!!!!!! (ότι έγινε, έγινε. Αφήνουμε το δράμα και βγαίνουμε από το σπίτι!)
7. Βρίσκουμε χαρούμενες δραστηριότητες ακόμα και μια προσωρινή εργασία για να βρούμε νέα κίνητρα.
8. Προωθούμε την κοινωνικοποίηση μας, συζητάμε με θετικούς ανθρώπους και ζητάμε βοήθεια!
9. Σκεφτόμαστε εναλλακτικά σενάρια σπουδών, εκπαίδευσης, εργασίας με βάση τα προσωπικά θέλω!! Αναζητάμε λύσεις και διεξόδους με κέφι και ενθουσιασμό!
10. Θέτουμε μονοί μας και χωρίς εξωτερικές επιρροές ένα νέο ρεαλιστικό πλάνο επανεκκίνησης.
Πάνω από όλα όμως δε χάνουμε την αυτοπεποίθηση, την πίστη στον εαυτό μας και δε σταματάμε ποτέ να κυνηγάμε τα δικά μας όνειρα!!!!!!!!!!!
Όλη η ζωή είναι μπροστά μας!!!!!!!!!!!
Καλή τύχη στη ζωή, όχι στις εξετάσεις!
Ειρήνη Μεσσήνη
Συμβουλευτική Ψυχολόγος
Irinimessini@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου